การกำหนดเป้าหมาย

การกำหนดเป้าหมาย

                  คนเรามักจะมีทางที่เราต้องเดินไปหรืออาจจะมีจุดจุดหนึ่งที่คิดว่าเราจะต้องก้าวไปให้ถึง  คนเรามักจะเจอคำถามอะไรหลายๆอย่างแต่คำถามที่มักจะเจอคือ

            “จุดมุ่งหมายในชีวิตคืออะไร”

            “ความใฝ่ฝันคืออะไร”

            “ตอนโตขึ้นอยากเป็นอะไร”

            เป็นคำพูดหรือเป็นคำถามที่ทุกคนมักจะถูกถาม  แล้วคำตอบที่เราจะได้รับหรือที่ตอบนั่นคืออะไร ไม่ว่าคนเราจะทำอะไรก็ตามมักจะมีเป้าหมายในชีวิตทุกคน  ซึ่งบางคนเมื่อก่อนตอนเด็กๆอาจจะใฝ่ฝันเป็นทหาร  ตำรวจ  แล้วโตขึ้นอาจจะทำงานบริษัทดูแลลูกค้า  ดูแลการตลาด  หรือบางคนอาจเป็นแอร์โฮสเตส  นางพยาบาล  แล้วโตขึ้นอาจจะเป็นพนักงานต้อนรับที่โรงแรม  ด้วยความที่เรายังเด็กอาจจะมองเห็นอาชีพที่เราอยากทำและอยากเป็นอาชีพที่มีความโก้เก๋  สวยงาม  หรืออาจจะทำงานนั้นไม่ดีก็ได้  หรือจะเป็นอาชีพเพียงแค่ความคิดที่เพ้อฝันเท่านั้น

            คนเราเมื่อได้รับการเรียนรู้หรืออบรมบ่มนิสัย  อาชีพที่ใฝ่ฝันต้องการจุดมุ่งหมายหรืองานอะไรต่างๆก็อาจจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลาเพราะเราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะคิด  มีสิทธิ์ที่จะฝัน  แต่เมื่อ  ณ  จุดจุดหนึ่งเราควรจะมีการกำหนดเป้าหมายในชีวิตให้ชัดเจนขึ้น  อาจจะมีโอกาสให้เลือกมากนัก หรือบางคนก็มีโอกาสหรือความใฝ่ฝันหรือต้องการเท่ากันอาจจะมีคนที่ถูกผลักให้ไปอยู่ข้างหลังเราก็ได้

เรียนรู้…เติมชีวิต

เรียนรู้…เติมชีวิต

                  การเรียนรู้ที่จะศึกษาหรือตั้งใจในการกระทำอะไรสิ่งใดก็ตามไม่ว่าจะได้รับผลอย่างไรเราก็ต้องตั้งใจที่จะค้นคว้าหาความรู้ใหม่มาประกอบกัน ไมว่าอะไรก็ตามเราสามารถที่จะทำได้  โดยมีความพยายามและกล้าที่จะสู้หรือกล้าที่จะก้าวเพียงแค่ตั้งปณิธานว่าต้องการที่จะนำมาซึ่งชัยชนะเท่านั้นเอง  เราก็อาจจะเป็นที่ทุกคนสามารถชื่นชมว่าเป็นคนเก่ง  มีความพยายาม  กล้าหาญ  และเป็นคนที่มีความคิดริเริ่มที่ดีและความคิดใหม่ทำให้ชีวิตจะประสบความสำเร็จ  การที่เราจะก้าวไปสู่จุดหมายก็ควรมีความพยายามที่จะเรียนรู้  หาประสบการณ์ใหม่ๆเปรียบเสมือนการเดินทาง ตลอดการเดินทางต้องมีการมองหาสิ่งใหม่ๆแล้วก็ลองหาสิ่งรอบๆตัวเราและเก็บเกี่ยวให้มากที่สุดโดยนำความรู้ที่ได้มาใช้ให้เป็นประโยชน์ที่สุดเพื่อให้เหมาะสมกับชีวิตประจำวัน  หากแต่คนเราหยุดที่จะคิดหรือลงมือเรียนรู้หรือปฏิบัติ การทำงานของเราอาจจะไม่ถึงกำหนดหรืออาจจะทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร  หรืออาจจะทำไม่ได้เลยก็ได้ถ้าไม่มีการเรียนรู้  การที่เราเรียนหรือปฏิบัติอะไรไม่มีวันว่าสาย  ช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะลงมือปฏิบัติเลยหรือเปล่า

            การเรียนรู้ย่อมไม่มีวันที่จะหมดไปในความรู้หรือในความคิดเราสามารถที่จะค้นคว้าหาความรู้ใหม่ๆอยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นการที่เราจะเรียนรู้หรือว่าจะเป็นการที่เราจะศึกษาความรู้ใหม่ๆ เราควรจะทำให้ทุกอย่างเป็นเรื่องที่น่าสนุกที่จะเรียนรู้  การสนุกกับมันเราจะได้ความรู้ใหม่ๆเราจะได้อะไรอย่างที่เราไม่เคยได้มาก่อนแถมตอนที่เราเรียนรู้เราอาจจะได้เพื่อนใหม่ๆก้ได้เช่นถ้าเราไปเรียนคอร์สอะไรก็ตามเราก็ต้องมีเพื่อนร่วมชั้นเรียน

            การเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องเรียนรู้แค่ในห้องเรียน  สมัยนี้เป็นยุคแห่งโลกไซเบอร์แล้ว  เราสามารถศึกษาหาความรู้จากอินเตอร์เน็ตหรือจากสื่อต่างๆที่มีขายทั่วไปถ้าเราอยากจะเรียนอะไรให้ค้นคว้าในโลกแห่งไซเบอร์ ก็จะได้ความรู้เลย ไม่จำเป็นต้อออกไปค้นคว้าในห้องสมุดหรือเรียนคอร์สอะไรต่างๆได้เช่นเดียวกัน เราก็มีโลกแห่ความรู้อันกว้างใหญ่